Στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίας Τριάδος, Τζαγκαρόλων, Μονή μετανοίας του μακαριστού Μητροπολίτου Κυδωνίας και Αποκορώνου κυρού Δαμασκηνού, τόπο όπου επέλεξε ως την τελευταία επί γης κατοικία του, τελέστηκε το εννεάμηνο μνημόσυνο του μακαριστού Ιεράρχη. Της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύντης και Σητείας κ. Κύριλλος, συλλειτουργούντος του Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Αμφιλοχίου, ως Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου, συνευχομένου του Σεβ. Μητροπολίτου Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Προδρόμου.
Ο πρεξάρχων Ιεράρχης κ. Κύριλλος, στην σύντομη και μεστή ομιλία του, αναφέρθηκε στο πρόσωπο του αοιδίμου Ιεράρχου κυρού Δαμασκηνού, τα χαρίσματα και τις αρετές που τον διέκριναν, σημειώνοντας ” Ο σεβαστός και αγαπημένος μας Δεσπότης είχε ψυχή μικρού παιδιού. Άκακος, συγχωρητικός, απλός, γεμάτος αγάπη και καλωσύνη προς όλους, ακόμα και σε εκείνους που τον πίκραναν και τον στεναχώρησαν”. Ακολούθησε Επιμνημόσυνη Δέηση όπου ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ.Αμφιλόχιος, με σεβασμό, μνημόνευσε τον μακαριστό Ιεράρχη κυρό Δαμασκηνό, σημειώνοντας: “Σφράγισε τον τόπο και τους ανθρώπους του ο αγαπημένος μας Αδελφός κυρός Δαμασκηνός, σεπτός και συνετός Ποιμενάρχης πάντων υμών, αφήνοντας ανεξίτηλα την σφραγίδα της Αρχιερατικής του πορείας και Ποιμαντορίας, καθώς θυσιαστικό, αγαπητικό και διακονικό το πολίτευμα του”, ευχαριστώντας τους Σεβ. Αρχιερείς “δια την ευγενή και φιλάδελφο απόκριση και συμπροσευχή”.
Τρισάγιο τελέστηκε επί του τάφου του αοιδίμου Ιεράρχου υπό του Σεβ. Μητροπολίτου Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Προδρόμου, ο οποίος, με λόγους αγάπης και σεβασμού , αναφέρθηκε στον τιμώμενο Ιεράρχη, “Χαίρεται και αγάλλεται, εν ετέρα μορφή, ο σεβάσμιος Ποιμενάρχης κυρός Δαμασκηνός, καθώς από το Επουράνιο Θυσιαστήριο όπου μετέχει εύχεται και προσεύχεται για όλους εμάς, τον Ιερό του Κλήρο και τον λαό του Θεού που τόσο αγάπησε, πιστά και αφοσιωμένα διακόνησε”. Συλλειτούργησαν και συνευχήθηκαν, Κληρικοί της Μητροπόλεως, ο Πρωτοσύγκελλος, Παν. Αρχ. π. Νικηφόρος, ο Καθηγούμενος της Μονής, π. Αμφιλόχιος, με την συμμετοχή και συμπροσευχή πλήθους πιστών, οι οποίοι ένιωσαν την ανάγκη να προσευχηθούν δια τον επί 19 συναπτά έτη Ποιμένα και πατέρα τους.
