Το βυζαντινό παρεκκλήσιο, αφιερωμένο στον Άγιο Πρωτομάρτυρα Στέφανο, της Ενορίας Δρακώνας, εορτάζει κατά την ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Αγίου Στεφάνου. Ο Επίσκοπός μας χοροστάτησε του Εσπερινού, όπου μετά την ευλογία των άρτων σημείωσε, μεταξύ άλλων: «Αύγουστος, μήνας ανάπαυλας και ξεκούρασης, μήνας ελεύσεως των αποδήμων στην πατρική εστία, τον τόπο και την ρίζα καταγωγής, χωρίς τα οποία ο άνθρωπος μοιάζει σαν φύλλο δένδρου φθινοπωρινού, αλλά και μήνας της Παναγίας μας, καθώς από την 1η έως την 31η του μηνός αυτού προβάλλεται το πάνσεπτο και πανίερο Πρόσωπο της Παναγίας μας.
Προβάλλεται ως το Πρόσωπο Εκείνο που γίνεται και είναι ο τόπος της πνευματικής μας ανάπαυσις, αναψυχής και καταφυγής. Το όνομα Της ψάλλεται και ακούγεται στα χείλη όλων μας. Εκείνη επικαλούμαστε και παρακαλούμε. Η παρουσία Της συνεχής στην ζωή μας. Απλόχερα αγκαλιάζει όλους μας η Μεγάλη Μάνα. Αντίδωρο του ωκεανού της αγάπης Της ας είναι η ευχαριστία μας προς Εκείνη και η προσευχή μας όπως μας χαρίζει όχι κατά την επιθυμία μας και την θέληση μας, αλλά όσα και ότι είναι ωφέλιμο για την σωτηρία μας, για την ελευθερία και λύτρωση μας από τα πάθη και τις αδυναμίες μας. Καθώς οι πρεσβείες της Παναγίας μας στηρίζουν τον άνθρωπο μπροστά στους πειρασμούς και τη δύναμη του κακού.
Ο άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός εκτιμά ότι ο ανθρώπινος βίος θα ήταν αβίωτος, εάν οι πιστοί δεν είχαν την Παναγία ‘συνόμιλόν τους και μόνην επί γης καταλελειμμένην παρηγορίαν’. Αυτή την χαρά της γλυκιάς παρουσίας Της ας αναζητήσουμε όλοι μας την όμορφη και ευλογημένη περίοδο του αγίου Δεκαπενταύγουστου που ανοίγεται ενώπιον μας και σε Εκείνην να εναποθέτουμε ‘την πάσαν ελπίδα μας’», κατέληξε ο Επίσκοπος μας, ευχόμενος «καλό άγιο Δεκαπενταύγουστο».
