Επίκαιρα

Η Εκκλησία της Κρήτης θρηνεί δια την απώλεια ενός εκ των κορυφαίων και εκλεκτοτέρων Ιεραρχών της, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πέτρας και Χερρονήσου κυρού Νεκταρίου, ο οποίος μετά από σκληρή δοκιμασία με την επάρατη νόσο εκοιμήθη την μεσημβρία της 15ης Οκτωβρίου σε Νοσηλευτικό Ίδρυμα των Αθηνών. Ο αοίδιμιος Ιεράρχης διακρινόταν δια το ήθος του, το ακέραιο του χαρακτήρος του, την βαθιά αγάπη του δια την Εκκλησία και τον λαό του Θεού, την πιστότητα του στο Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, την λιπαρά θεολογική του μόρφωση, την απλότητα του βίου του και την ταπείνωση του.

Η Ιερά Μητρόπολις μας, μετά πολλής χαράς, ανακοινώνει την απόκτηση ενός παλαιού αρχοντικού, το οποίο και θα αναπαλαιώσει και διαμορφώσει κατάλληλα δια την δημιουργία Μουσείου Εκκλησιαστικής Τέχνης και Βυζαντινών Εικόνων. Πρόκειται περί ευγενούς δωρεάς προς την Ι. Μητρόπολη του Δρ. Σεραφείμ Καστανάκη, Καθηγητού Ιατρικής, Άρχοντος Ακτουάριου του Οικουμενικού Θρόνου, ο οποίος δώρισε εις την Ι. Μητρόπολη μας ιδιοκτησία 500τ.μ. εντός της οποίας υπάρχει παλαιό Αρχοντικό, οπωροφόρα δένδρα, αυλή και πηγάδι, με αποκλειστικό σκοπό την δημιουργία Μουσείου Εκκλησιαστικής Τέχνης και Βυζαντινών Εικόνων.

Άναψε τη ψυχή με τη προσευχή. Πίστεψέ με, δεν έχει τόσο την ικανότητα να καθαρίζει τη σκουριά η φωτιά, όσο η νυχτερινή προσευχή τη σκουριά των αμαρτιών μας. Ας ντραπούμε, αν όχι κανέναν άλλον, τους νυκτερινούς φύλακες. Εκείνοι περιέρχονται τους δρόμους για τον ανθρώπινο νόμο, φωνάζοντας δυνατά μέσα στην παγωνιά και περπατώντας μέσα από τα στενά, και πολλές φορές βρέχονται και παγώνουν για σένα και την σωτηρία σου και για τη φύλαξη των χρημάτων σου.

Αυτός που ελπίζει στον Κύριο, βαδίζει ήρεμος στον αγώνα της ζωής. Πόσο ωραία, πόσο ευχάριστη, πόσο χαριτωμένη είναι η εικόνα εκείνου που ελπίζει στον Θεό που σώζει, στον Θεό των οικτιρμών, τον Θεό του ελέους, τον αγαθό και φιλάνθρωπο Θεό. Αληθινά μακάριος είναι ο άνθρωπος που ελπίζει στον Θεό! Ο Θεός είναι πάντα βοηθός του και δεν φοβάται ό,τι κακό κι αν του προξενήσει άνθρωπος. Ελπίζει στον Κύριο και πράττει τα αγαθά! Κάθε του ελπίδα την έχει εναποθέσει σ’ Αυτόν, και σ’ Αυτόν εξομολογείται με όλη του την καρδιά. Είναι το καύχημά του, είναι ο Θεός του και Τον επικαλείται μέρα και νύχτα. Το στόμα του ωραίο, αναπέμπει αίνους στον Θεό, τα χείλη του, πιο γλυκά από μέλι και κερί σαν ανοίγουν για να ψάλλουν στον Θεό· η δε γλώσσα του γεμάτη χάρη, κινείται προς δοξολογία Θεού.