Προσκεκλημένος της οικογένειας του Γιώργου Ι. Βαρδινογιάννη ο Επίσκοπός μας τέλεσε, σε στενό οικογενειακό κύκλο, την εξόδιο ακολουθία ως και την ταφή του μακαριστού Γιώργου Ι.Βαρδινογιάννη. Στον σύντομο λόγο του σημείωσε: «Χαιρετίζουμε αλλά δεν αποχαιρετίζουμε σήμερα τον σεβαστό και πολυαγαπημένο σε όλους μας Γιώργο Ι. Βαρδινογιάννη. Τον «Καπετάνιο», όπως ήταν γνωστός και ξακουστός ανά το Πανελλήνιο και όχι μόνο. Καπετάνιος όχι μόνο στις θάλασσες και τους ωκεανούς, αλλά, κυρίως, Καπετάνιος της ζωής, καθώς ολόκληρη η ζωή του υπήρξε ζωή υπέρβασης, προσφοράς, ανιδιοτέλειας, αγάπης για τον συνάνθρωπο, για τον κάθε άνθρωπο που κτυπούσε την πόρτα της ελεήμονος καρδίας του. Φιλάνθρωπος και ελεήμων, χάριζε σε όλους πλούσια τις ευεργεσίες του.
Η οικογένεια, η συγγένεια και η πατρίδα, ιδιαίτερα η πολυαγαπημένη του Κρήτη, τόπος καταγωγής του, οι μεγάλες του αγάπες. Παρά τα υψηλά αξιώματα και την δύναμη της εξουσίας που απέκτησε, δεν μέθυσε, ούτε σαγηνεύτηκε από αυτά, υπήρξε και παρέμεινε πάνω από όλα Άνθρωπος. Άνθρωπος με ευαισθησίες, με συναίσθημα, με κατανόηση, με ανιδιοτελή προσφορά. Ασυμβίβαστος και ελεύθερος, δεν δίστασε να συγκρουστεί και να αντισταθεί, όπου η συνείδηση του το επέβαλε. Μαζί με τον μακαριστό αδελφό του Βαρδή, και τα λοιπά τους αδέλφια, δεν έκτισαν μόνο μια αυτοκρατορία, αλλά υπήρξαν μεγάλοι ευεργέτες, ευεργετώντας εκατοντάδες, χιλιάδες, αναρίθμητα πλήθη προσώπων που ζητούσαν αρωγή, στήριξη και βοήθεια. Μια ανοιχτή αγκαλιά. Αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς προβολή και διαφήμιση χάριζαν χαρά και ελπίδα. Ανέσταιναν την ζωή.
Νιώθουμε, την ιερή ετούτη ώρα του ταξιδιού του προς την αιωνιότητα, προς την ανέσπερο Βασιλεία, την ανάγκη όπως εκφράσουμε βαθιά ευγνωμοσύνη και τις από καρδιάς ευχαριστίες μας προς το σεβαστό μας πρόσωπο του, δια τις πολλές και μεγάλες ευεργεσίες που χάρισε στην ουδενία μας, κυρίως όμως δια το γεγονός ότι μας έκανε να νιώθουμε μέλη της οικογένειας του. Με άπειρο σεβασμό και ευγνωμοσύνη υποκλινόμεθα ενώπιον του σκηνώματος του, δεόμενοι ταπεινά δια την αιωνιότητα της γεμάτης αγάπη και καλωσύνη μακαρίας ψυχής του.», κατέληξε ο Επίσκοπός μας.
