Προσκεκλημένος του Σεβ. Μητροπολίτου Γουμενίσσης, Αξιουπολεως και Πολυκάστρου κ.Δημητριου, ο Επίσκοπος μας μετείχε εις τα «τριήμερα της Παναγίας της Γουμένισσας» στην όμορφη και ακριτική Γουμένισσα. Ακολουθεί το άρθρο από την ιστοσελίδα της Ι.Μ. Γουμενισσης.
Γιά ἄλλη μιά χρονιά τά “Θεοτοκεῖα” ἐπιδότησαν τήν ἔντονη ἐπισκεψιμότητα τῆς “ἱστορικῆς ἕδρας” τοῦ Δήμου Παιονίας, τῆς Γουμένισσας, ὅπου καί ἑδρεύει ἀπό τό 1991 ἡ Μητρόπολη μας, “μητέρα πόλις” τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπαρχίας Παιονίας-Γέφυρας. Κίνηση μεγάλη, ἐπισκέπτες πολλοί, πολιτιστικές ἐκδηλώσεις ἐξαιρετικές, ἀνατροφοδοσία τῆς ἐθιμικῆς παραδόσεως, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς καί ἐπιδοτεῖται ἀπό τή διάρκεια τοῦ θεσμοῦ τῶν “Θεοτοκείων”.
Ἑνός θεσμοῦ ἀρκετῶν δεκαετιῶν, μέ ἀφετηριακή πρωτοβουλία τοῦ τοπικοῦ ἱστορικοῦ Πολιτιστικοῦ Συλλόγου “Οἱ Παίονες”, ἔνταξη ὅλων τῶν τοπικῶν Πολιτιστικῶν Συλλόγων καί συνδρομή συνθετική τοῦ ἄλλοτε Δήμου Γουμένισσας καί τώρα τοῦ Δήμου Παιονίας διά τῆς Δ.Κ. Γουμένισσας. Πάντως, ὁ Δῆμος δικαιώνει τήν ὀφειλετική του τιμή καί θεσμική προστασία στήν ὁρολογία καί ὁροθεσία τῆς κωμοπόλεως ὡς “ἱστορικῆς ἕδρας”.
Μέ ἀναντίρρητη ἐξακτίνωση σέ ὅλες τίς Ἐνορίες πού φερωνυμοῦνται μέ τό ὄνομα καί τή χάρη τῆς Παναγίας μας, ἀνά τήν Μητρόπολη ὅλη (Παναγία-Ἄξιόν Ἐστιν Ἀξιουπόλεως, Παναγία Ρευματοκρατοῦσα τῆς Γέφυρας καί Γοργοϋπήκοος τῆς Κάτω Γέφυρας, Παναγία Σουμελιώτισσα τοῦ Ἀξιοχωρίου, Παναγία τῶν Εὐζώνων, Παναγία Μυρσινιώτισσα τῆς ἕδρας τοῦ 33ου Μ/Κ Σ.Π., Παναγία Ὑπαπαντή τοῦ Πολυκάστρου, Παναγία τῆς Σιταριᾶς, Παναγία τοῦ Ὁμαλοῦ, Παναγία “ἡ Ζωοδόχος πηγή”τῆς Φιλυριᾶς, Παναγία τοῦ Πολυπέτρου, Παναγία “Φανερωμένη–ἡ πάντων χαρά” τοῦ Εὐρωποῦ, Παναγία τῆς Τούμπας, Παναγία “ἡ Χώρα τοῦ Ἀχωρήτου”, τῶν Ρυζίων, Παναγία Πορταΐτισσα καί Βηματάρισσα τῆς Ἱ.Μ. Ἁγίου Ραφαήλ καί τό Ἱ.Ἡσυχαστήριο Ἀνύδρου Παναγίας Παραμυθίας). Ἀμέτρητες κυριολεκτικά Θεομητορικές “τοποσημίες”, καταφυγές πίστεως τῶν πιστῶν καί ἐπιβεβαιώσεις στοργῆς τῆς Παναγίας μας γιά ὅλον αὐτόν τό συνοριακό κόσμο.
Ὅμως ἡ Γουμένισσα διατηρεῖ “τά πρωτοτόκια” τῆς φερωνυμίας, τῆς προστασίας, τῆς χαρμοσύνης, τῶν ἑορτασμῶν. Ὅλο τό διάστημα τῶν δεκαπέντε καί πλέον ἡμερῶν, δοκιμασμένες πλέον καί ἐπιτυχημένες πρωτοβουλίες διοργανώσεων καί ἐμφανίσεων παγιώνονται, “δίνοντας ζωή” σέ μιά ἱστορική κωμόπολη, μέ τεκμηριωμένη μακρά ἐκκλησιαστική, οἰκονομική, κοινοτική καί σχολική παράδοση, μέ ὁλοζώντανα μνημειακά θρησκευτικά καί ἐκπαιδευτικά τεκμήρια, ἄξια σεβασμοῦ στούς μεταβολισμούς καιρῶν καί χρόνων, θεμέλια γερά γιά τήν ρωμέϊκη αὐτοσυνειδησία τοῦ τόπου.
***
Αὐτήν τήν “διάρκεια” διατηρεῖ ἀκμαία, εὐλογεῖ δαψιλῶς καί ἐπιδοτεῖ ἀναντίρρητα ἡ Ἱερά Μητρόπολις Γουμενίσσης, μέ τήν θεσμική, ποιμαντική καί λειτουργική ζωή [προπαντός] στή Γουμένισσα.
Οἱ ἱερές Παρακλήσεις κάθε ἀπόγευμα [σέ πολλές ἐξ αὐτῶν χοροστατήσαμε, σέ ἄλλες μετέβημεν γιά νά τιμήσουμε ἄλλες ἐνορίες], οἱ καθημερινές Λειτουργίες κάθε πρωί στήν Ἱερά Μονή Παναγίας, οἱ συχνότατες δι᾽ ἑβδομάδος καθιερωμένες ἐπάγρυπνες Λειτουργίες μας στά δύο Παρεκκλήσια τοῦ Ἱεροῦ Ἐπισκοπείου, καί τελικά ὁ ἑορτασμός τῆς Κοιμήσεως καί ὁ μεθεορτασμός τῆς Μεταστάσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου (ὡσάν τριήμερα) κι ἐφέτος ἀπετέλεσαν “πνοή ζωῆς”, πηγή θείας εὐλογίας, χριστοποίηση τῆς εὐλαβείας καί τῆς χρείας τῶν κατοίκων καί τῶν προσκυνητῶν, συγκατάβαση τῆς θείας φιλανθρωπίας καί χάριτος τοῦ ζῶντος Θεοῦ “ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου” τῆς Γουμένισσας.
Οἱ Παρακλήσεις τελοῦνταν καί στόν Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καί στό Μοναστηριακό Ναό τῆς Μονῆς τῆς Παναγίας τῆς Γουμένισσας. Παραμονή τῆς ἑορτῆς προέστημεν τοῦ πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ, τῆς λιτανευτικῆς ἐξόδου τοῦ ἐν εἰκόνι Θεομητορικοῦ σκηνώματος στόν αὔλειο χῶρο γιά τά (ἀπό ἱκανῶν δεκαετιῶν) Ἐγκώμια καί τῆς λιτανείας ἀνά τίς ὁδούς τῆς κωμοπόλεως. Προσέλευση μεγάλη, κόσμος πολύς, ὁ καθείς εἰσέπραττε ὅ,τι παρ᾽ ἀλλήλων ἐπεδοτεῖτο νά ἀποζητήσει, εἴχαμε ἕνα κυριολεκτικά συνεκκλησιάζον γεγονός, μιά σύναξη ἱερή οἰκογενειῶν, παιδιῶν καί ὡρίμων, ἀκόμη καί μέ τίς ὁμιλίες καί τίς φωνές ὡσάν τῶν παιδιῶν πού προσφεύγουν στή μάνα, πού προσκαλοῦν τή μάνα, πού ἐθίσθηκαν νά νιώθουν τήν ἐγγύτητα τῆς μάνας τους μέ τίς ζωηρές ἐπικλήσεις.
Στήν κεντρική πλατεία ἀπευθύναμε δυό λόγια ἐποικοδομῆς καί καταρτίσεως, θέλοντας νά ἐπιδοτήσουμε τό φιλότιμο τῆς εὐλάβειας καί τήν διάρκεια τῆς εὐλάβειας σέ ὅσους δυνατόν περισσοτέρους, ὡς ἦθος πραγματικῆς κι ἀληθινῆς καταφυγῆς στήν Παναγία μας, πού ποτέ δέν μᾶς ἀφήνει μόνους μας, ἀλλά καί δέν καταργεῖ τήν θεόδοτη ἐλευθερία μας νά Τήν ἐπιλέξουμε ὡς διαρκῶς μεθεκτή Μητέρα τῆς ζωῆς μας, τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ μας.
Ἡ κυριώνυμη ἑορτή στόν κατανυκτικά φωτισμένο ἀπό ἀμέτρητα καντήλια Ναό Της ἦταν πραγματικά ἐκκλησιασμός μας στό μυστήριο τῆς σωτηρίας, τό ὁποῖο ὑπηρέτησε ὑπέρ ἁπάντων ἡ κεχαριτωμένη Μητέρα τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως καί τῆς χριστολογημένης σωτηρίας τοῦ κόσμου, ἡ μόνη Θεοτόκος καί ἀειμακάριστος.
***
Ὥσπου ἔφθασαν τά καταληκτικά τριήμερά Της, ἡ καθιερωμένη ἑορτή τῆς 17ης Αὐγούστου. Ἀφ᾽ ἑσπέρας χοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Δωρόθεος, μέ δική μας συγχοροστασία καί συμμετοχή πολλῶν κληρικῶν μας, τοῦ Πρωτοσυγκέλλου Ἀρχιμ. Παντελεήμονος Θωμοπούλου, τῶν Ἡγουμένων τῆς Ἱ.Μ. Παναγίας Ἀρχιμ. Ἀγαθαγγέλου, τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱ.Μ. Ἁγίου Ραφαήλ Ἀρχιμ. Βησσαρίωνος, Ἱερομονάχων, Ἐφημερίων καί Διακόνων.
Ὁ πρωτοψάλτης κ. Ἰωάννης Χασανίδης μέ πολυμελή χορωδία καί ὁ πρωτοψάλτης τῆς Παναγίας κ. Δημήτριος Καρπάτσης (πολύτεκνος μέ 10 παιδιά, 9 ἐν βίῳ) μέ πολυμελή κι αὐτός χορωδία ἔψαλαν καταπληκτικά μέ κατανυκτική ἔμπνευση σύντομα Ἀνοιξαντάρια καί τά καθιερωμένα τοῦ Ἑσπερινοῦ, ἐμπνέοντας σέ ὅλους μας τό ὕψος τῆς μακραίωνος εὐλαβικῆς ἀναφορᾶς.
Προσφωνηθείς παρ᾽ ἡμῶν, ὁμίλησε ὁ ἅγιος Δράμας, εὐχαριστήσας ἐξ ἀρχῆς γιά τήν πρόσκληση. Ἀναφέρθηκε μέ συγκίνηση στίς ἱερές λειτουργικές του ἀναμνήσεις ἀπό τό ἐδῶ Μοναστήρι τῆς Γουμένισσας καί τήν εὐλογημένη του εὐφροσύνη γιά τό περίλαμπρο Μοναστήρι τῆς Εἰκοσιφοίνισσας καί προχώρησε σέ παραδείγματα τῆς μακρᾶς αἰωνικῆς ἀναγωγῆς τῆς Ἐκκλησίας στήν προσευχητική κοινωνία τῆς Παναγίας μας, μέ παραδείγματα Ἁγίων καί ἁπλουστέρων, οἱ ὁποῖοι κατέφευγαν δικαιούμενοι στήν Κυρία ἡμῶν, τήν ἐλπίδα καί καταφυγή μας. Κατέληξε χαρακτηριστικά μέ τήν Πατερική κηρυγματική ρήση πώς, κι ἄν ἀκόμη χανόταν ὅλος ὁ κόσμος ἀποστατώντας ἀπό τήν θεοκτισία καί θεοκλησία του, πάντως καί μόνη ἡ Θεοτόκος θά ἀρκοῦσε εὐαρεστώντας τήν βουλή τοῦ Θεοῦ γιά τήν δημιουργία τοῦ κόσμου.
(Πρόκειται γιά μιά ἀποστροφή Πατερικοῦ ἐγκωμιαστικοῦ λόγου ὑποθετική βεβαίως, ἀρκετή ὅμως νά ἐκπλήξει τήν προσοχή ὅλων καί νά τονίσει τό θεάρεστο μεγαλεῖο τῆς πανυμνήτου Θεοτόκου).
***
Τήν ἑπομένη, 17η Αὐγούστου, τίμησαν προεχόντως τήν πανήγυρή μας καί οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Κισάμου & Σελίνου κ. Ἀμφιλόχιος καί Φιλίππων, Νεαπόλεως & Θάσου κ. Στέφανος.
Στόν Ὄρθρο χοροστάτησε ὁ ἅγιος Φιλίππων ψάλλων ἡδυμόλπως καί νοημόνως τίς Καταβασίες.
Πλείονες Ἱερομόναχοι, Ἱερεῖς καί Διάκονοι συλλειτούργησαν καί διακόνησαν στή θεία Λειτουργία καί στή λιτανεία τῆς θαυματοβρύτου ἐφεστίας εἰκόνος τῆς Παναγίας Γουμένισσας, ἡ ὁποία μεταδιδόταν ἀπό τό τηλεοπτικό κανάλι 4Ε.
Συμμετεῖχαν ἡ Γερόντισσα Ἰωάννα τοῦ Ἱ. Ἡσυχαστηρίου Παναγίας Παραμυθίας Ἀνύδρου μέ πολυμελή συνοδεία Μοναζουσῶν καί πολλοί Γουμενισσιῶτες καί προσκυνητές μέ τίς οἰκογένειές τους, ἐκ δέ τῶν Ἀρχῶν ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Γεώργιος Γεωργαντάς, ὁ Δήμαρχος Παιονίας κ. Κωνσταντίνος Σιωνίδης, ὁ Ἀντιπεριφερειάρχης Κιλκίς κ. Ἀνδρέας Βεργίδης, ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου κ. Ἰωάννης Παντικίδης, οἱ Ἀντιδήμαρχοι κ. Ἀθανάσιος Τζοῦρτζος, κ. Εὐάγγελος Καπετάνης καί κ. Κῦρος Καλαβάζης. Ἰδιαίτερη ἐντύπωση καί χαρά μᾶς προξένησε ἡ παρουσία τοῦ Διευθυντῆ τοῦ Γραφείου Εἰδικῶν Δυνάμεων τοῦ ΓΕΣ Ταξίαρχου κ. Βασιλείου Παπαδόπουλου, ὁ νέος Διοικητής τοῦ 33ου Μ/Κ Σ.Π. Συνταγματάρχης κ. Ἑρμῆς-᾽Αθανάσιος Μαλικιώσης, ὁ Ἀστυνομικός Διευθυντής κ. Δημήτριος Ντέντας, καί ἀνήμερα τῆς 17ης, ὁ Ἀστυνομικός Ὑποδιευθυντής κ. Βάϊος Μπιζιώτης (ἐκπρόσωπος τοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυντῆ Κιλκίς), ὁ Διοικητής τοῦ Α.Τ. Γουμένισσας Ἀστυνόμος Α΄ κ. Ἰωάννης Στρέζος, ὁ Διοικητής τῆς ΠΥ Γουμένισσας Ἀντιπύραρχος κ. Ἐλευθέριος Μελλίδης, ὁ Διευθυντής τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Στήριξης Κιλκίς (Γουμενισσιώτης) κ. Ἀστέριος Τάτσης καί στελέχη παλαιότερα καί τωρινά ἄλλων Ὑπηρεσιῶν τῆς πόλεως.
Ἀφοῦ ἐψάλη κατ᾽ ἀρχήν τό Κοινωνικό, ὁ Καθηγούμενος ἀρχιμ. Ἀγαθάγγελος ἀνέγνωσε τό ἑόρτιο μήνυμά μας γιά τήν 17η Αὐγούστου (βλ. κατωτέρω).
***
Μετά τό πέρας τῆς θείας Λειτουργίας ἔγινε ἡ καθιερωμένη λιτάνευση τῆς Θεομητορικῆς εἰκόνος, τήν ὁποία συνόδευαν τιμητικά γύρωθεν αὐτῆς οἱ Μοναχές τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου καί παραπλεύρως σέ συστοιχία ἄγημα τοῦ Στρατοῦ καί τῆς Ἀστυνομίας. Προπορεύονταν σέ δύο στοίχους οἱ Ἱερομόναχοι καί Ἱερεῖς, ἐνῶ ἀκολουθούσαμε οἱ Μητροπολίτες καί οἱ Ἀρχές μέ τούς συνεορταστές.
Στήν κεντρική πλατεία τελέστηκε ἡ καθιερωμένη Ἀρτοκλασία καί παρουσιάσαμε τούς προσκληθέντες Ἀρχιερεῖς, προσειπόντες τά δέοντα περί τῆς θεοκλήτου καθ᾽ ἕκαστον ἐκκλησιαστικῆς παρουσίας καί παρρησίας. Παρακληθείς ἐκφώνησε πανηγυρικό τῆς ἡμέρας ὁ Σεβασμιώτατος Κισάμου & Σελίνου κ. Ἀμφιλόχιος. Μέ σφριγηλά ἀριστοτεχνικό ἐκτενή λόγο, σέ συναξαριακό ὕφος θεολογίας καί παπαδιαμαντικό ἦθος (δια)μαρτυρίας, πού θύμιζε ἄλλες ὄμορφες ἐποχές μέ ποιητική ἐκφραστικότητα καί ποιητική πυκνότητα θεολογικῶν καί σωτηριολογικῶν ἐννοημάτων.
Ὁ ὁμιλητής Ἱεράρχης ἐξήγαγε τά ἐννοήματα τῶν καρδιῶν ἀπό τήν τύρβη τῆς ἀσυλλόγιστης κτιστότητας καί ἀφύπνισε τό φρόνημα, ὥστε νά γίνει σύνδεσμος εὐλαβοῦς εὐγνωμοσύνης μέ τήν μοναδικότητα τῆς Παναγίας, “δι᾽ ἧς ἡμεῖς ἐθεώθημεν”. Τόνισε κριτικά τήν ἀλόφρονα ταλαιπωρία τῆς ἐποχῆς μας καί δέν παρέλειψε νά θυμίσει τήν ἔντονη συμμετοχή Κρητῶν ἀγωνιστῶν στούς ἀγῶνες γιά τήν Ἑλληνική Μακεδονία μας.
Μέ τήν ἐπάνοδο στήν Ἱερά Μονή, ἔγινε ἡ ἀπόλυση καί ἡ διανομή τοῦ ἀντιδώρου καί τῆς ἀρτοκλασίας, ἐπί μακρόν δέ ἡ προσκύνηση τῆς λιτανευθείσης ἐφεστίου ἱερᾶς εἰκόνος τῆς Παναγίας Γουμένισσας.
Ἐπακολούθησε δεξίωση τῶν Μητροπολιτῶν καί τῶν λοιπῶν Ἀρχῶν, ὡς καί πολλῶν προσκυνητῶν στήν αἴθουσα ὑποδοχῆς τοῦ Ἐπισκοπείου. Κατ᾽ αὐτήν, ἐπειδή συνέπεσε νά προσέλθουν εὐγνώμονες προσκυνητές μία οἰκογένεια ἀπό τήν Ἔδεσσα, μέ ἀνασωσμένο τό μικρό τότε παιδί τους ἀπό ὀξεία μυελογενή λευχαιμία, τούς παρουσίασε ἐνώπιον τῶν Μητροπολιτῶν καί τῶν συνεστώτων καί τούς παρεκάλεσε νά ἀφηγηθοῦν τήν πολυδιδακτική θεία εὐεργεσία εἰδικά γιά τό γιό τους καί γενικότερα γιά ὅλη τήν οἰκογένεια καί τούς φίλους τους (βλ. δημοσίευση: “Αὐτό κι ἄν δέν εἶναι θαῦμα θαυμάτων”, https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/41658-auto-ki-an-den-einai-thauma-thaumaton).
Ἀργότερα παρατέθηκε ἐπίσημο γεῦμα, προσφορά τοῦ Δημάρχου Παιονίας κ. Κωνσταντίνου Σιωνίδη, στό Ἀρχονταρίκι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίων Ραφαήλ, Νικολάου καί Εἰρήνης.
***
Ὁ φετινός πολυήμερος καί ὁ καταληκτικός ἑορτασμός ἀναπτέρωσε τήν πίστη, τήν κατάνυξη, τή μετάνοια, τήν εὐλάβεια, τήν ἐκκλησιαστικότητα ὅλων τῶν μετασχόντων. Ἦταν μιά πολυήμερη βίωση τῆς γνωστῆς ἐκκλησιαστικῆς προτροπῆς: «Τῆς παναγίας, ἀχράντου, ὑπερευλογημένης, ἐνδόξου Δεσποίνης ἡμῶν, Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας μετά πάντων τῶν Ἁγίων μνημονεύσαντες, ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα».
«Ἑαυτούς καί ἀλλήλους Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα».
Αὐτό μᾶς χάρισε καί μᾶς χαρίζει ἡ Παναγία μας, ἐμπνέοντας στή συλλογική μας εὐλάβεια πρός Αὐτήν τήν χριστολογημένη-ἐκκλησιαστική μας ἀναφορά.
