«Όταν μου πειράξουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα’ νεργήσω κι’ ό,τι θέλουν ας μου κάνουν»
(Μακρυγιάννης)
«Διαφορετικότητα», «ελευθερία», «δικαιώματα», λέξεις και έννοιες χιλιοειπωμένες, ιδιαίτερα στους καιρούς μας, τόσο που κινδυνεύει να χάσουν το νόημα και την αξία τους. Μοιάζει, μπροστά σε αυτές τις βάναυσα και βάρβαρα παραφρασμένες έννοιες, να έχουν αρχίσει να ξεθωριάζουν οι έννοιες: «πίστη», «πατρίδα», «θρησκεία» «σεβασμός». Έννοιες και αξίες που αιώνες γαλούχησαν, έθρεψαν και ανέστησαν από την τέφρα του το ευσεβές ημών Γένος. Εύκολα και αβασάνιστα λοιπόν στις μέρες μας όποιος μιλά για «διαφορετικότητα», «δικαιώματα», «ελευθερία», κ.α. θεωρείται «προοδευτικός», «δημοκράτης», κλπ. σε αντίθεση με όποιον μιλά για «πατρίδα», «θρησκεία», «πίστη», ο οποίος θεωρείται «σκοταδιστής», «ταλιμπανιστής», «αναχρονιστικός», κ.α. διάφορα που έχει εφεύρει το.. «σύστημα», το οποίο υπηρετεί έναν και μόνο σκοπό: Να ξεριζώσει την πίστη από τις ψυχές. Να δημιουργήσει συνειδήσεις, δηλ. κοινωνίες α-θρησκες και α-πάτριδες. «Πολίτες ενός κόσμου χωρίς σύνορα», όπως χαρακτηριστικά κάποιοι της εξουσίας επαγγέλλονται και νυχθημερόν εργάζονται και μοχθούν. Μάζα, μάζα αριθμητική, χωρίς ιδανικά, χωρίς πιστεύω, χωρίς αξίες, μάζα και όχι πρόσωπα, μάζα εύκολα διαχειρίσιμη και υπάκουη στα.. κελεύσματα και τις εντολές του «συστήματος». Για τούτο και όλο το.. «σύστημα» αβυσσαλέα και ενορχηστρωμένα προσπαθεί να μας γκρεμίσει την πίστη, διογκώνοντας την λογική και αποδυναμώνοντας την πίστη.
Θυμάμαι τα χρόνια ως εκπαιδευτικός σε Λύκεια της περιοχής που, η χάρις του Θεού, μετά από λίγα χρόνια έταξε να διακονούμε ως Επίσκοπος, θυμάμαι πόσο ενδιαφέρον και ελκυστικό, αδόκιμος ο όρος ίσως, γινόταν το μάθημα των Θρησκευτικών όταν άρχιζαν οι συζητήσεις για θέματα που κέντριζαν το ενδιαφέρον των παιδιών: προγαμιαίες σχέσεις, αμβλώσεις, ομοφυλοφιλία, εξαρτήσεις, ναρκωτικά, θάνατος, ζωή μετά θάνατο, κ.α., μερικά από τον κατάλογο των 20 θεμάτων που δίδαμε στα παιδιά ζητώντας τους να επιλέξουν, κατά προτεραιότητα, ποια επιθυμούσαν να συζητηθούν. Οι αμβλώσεις βρισκόταν πάντα στην 1η πεντάδα της θεματολογίας. Θυμάμαι επίσης, μετά από συζητήσεις για το θέμα: συζητήσεις διακριτικές, με σεβασμό και προσοχή στην προσέγγιση και χωρίς αφορισμούς, θυμάμαι: αντιδράσεις, συμπεριφορές, εξομολογήσεις…. Συμπεράσματα και διαπιστώσεις; Άγνοια, παντελής έλλειψη ενημέρωσης, άρνηση της οικογένειας να αποδεχτεί και να ασχοληθεί, ένας στρουθοκαμηλισμός δηλαδή ο οποίος, κατά κανόνα, καταλήγει στην άμβλωση.
Σε τουριστικό κατάλυμα έχει μετατραπεί, σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, το «Σπίτι του Άρη Βελουχιώτη» στο Σαρακήνικο της Γαύδου. Πρόκειται για το σπίτι που έχτισε ο Θανάσης Κλάρας (Άρης Βελουχιώτης) όταν εξορίστηκε στο νησί, μαζί με άλλους συντρόφους του την περίοδο 1931 – 1933. Εκτός από τον Βελουχιώτη από το σπίτι αυτό πέρασαν οι: Μάρκος Βαφειάδης και Μενέλαος Λουντέμης. Αρχικά, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, είχε μετατραπεί σε καφενείο και εν συνεχεία σε τουριστικό κατάλυμα, που εδώ και λίγο καιρό μισθώνεται.
Ολόφωτη και λαμπροφορεμένη και πάλι η Εκκλησία του Χριστού πλημμύρισε από το Ανέσπερο Φως που ανέτειλε εκ του Κενού Μνημείου. Το φως της ελπίδος, της χαράς, της ζωής και της αλήθειας. Το φως που αιώνες τώρα ζεσταίνει, παρηγορεί, χαροποιεί και αναπαύει τις ψυχές και τις καρδιές των εκατομμύριων ανά την οικουμένη παιδιών του Πατρός των φώτων. Το Άγιο Φως που ανασταίνει ελπίδες, προσδοκίες, όνειρα και οράματα, που φωτίζει τον δρόμο προς την Βασιλεία του Θεού. Εκατομμύρια πιστών ανά την οικουμένη προσμένουν το Μέγα Σάββατο κάθε Μ. Σαρακοστής για να βιώσουν και κοινωνήσουν της μεγάλης αυτής πνευματικής, μυστικής χαράς. Της αφής και της ελεύσεως του Αγίου Φωτός. Αιώνες τώρα ο Τάφος του Χριστού χαρίζει ζωή και φως στα εκατομμύρια των Χριστιανών ανά τον κόσμο.
Διαλύεται η οικογένεια; Μήπως είναι κινδυνολογία, φαντασίωση, ή… υπερβολή των «ακραίων», «συντηρητικών» και «φανατικών», όπως έχουμε συνηθίσει τελευταία να στοχοποιούμε κάθε άλλη άποψη και διαφορετική φωνή που αντιστέκεται στο πνεύμα και το ρεύμα των καιρών, παρά το ότι όλοι δηλώνουμε ένθερμοι υποστηρικτές των διαφορετικοτήτων και μειονοτήτων;
Επί ένα και πλέον μήνα γινόμαστε μάρτυρες σε ένα… θέατρο του παραλόγου με πρωταγωνιστές τους… υπεύθυνους - ανεύθυνους και τους… αρμόδιους-αναρμόδιους! Ο Δήμος λέει η Περιφέρεια, η Περιφέρεια λέει το Υπουργείο, το Υπουργείο λέει τα αντίθετα και…. ξανά προς την δόξα τραβά!! Το μέγα βέβαια πρόβλημα και θέμα είναι ότι τις συνέπειες της ανευθυνότητας όλων των… υπεύθυνων-ανεύθυνων και… αρμόδιων-αναρμόδιων… τις συνέπειες όλης αυτής της αλλόκοτης και αδικαιολόγητης συμπεριφοράς και αντιμετώπισης ενός τόσο σοβαρού θέματος και προβλήματος πληρώνει ο μισός και πλέον πληθυσμός του Νομού Χανίων, ίσως και περισσότεροι, εάν θα συνυπολογίσει κανείς τους εκατοντάδες δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους (εκπαιδευτικοί, ελεύθεροι επαγγελματίες, ιδιώτες, γονείς που μεταφέρουν τα παιδιά τους σε σχολεία, κλπ) που κινούνται στον περίφημο και περιβόητο Βόρειο Οδικό Άξονα και συγκεκριμένα στο ύψος της Εθνικής οδού Χανίων- Κισάμου, στο ύψος του Σταλού, καθώς περί του ΒΟΑΚ ο… λόγος!!!