Επίκαιρα

Για άλλη μια φορά, στις ορθόδοξες χριστιανικές εκκλησίες όλου του κόσμου, θα ψαλλεί ο Ακάθιστος Ύμνος, ο ωραιότερος ίσως ύμνος που έχει γραφεί για την κοινή μας μητέρα, τη μεσίτρια προς το Χριστό μας, την «των πάντων τεθλιμμένων χαρά». Μια από τις πολλές αρετές της, που συνήθως δεν τη σκεπτόμαστε και θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε ως την πιο αντιπροσωπευτική της, και που τη συνόδευε μέχρι το τέλος της ζωής της, είναι ο ηρωισμός της. Ναι, ο ηρωισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ηρωίδα η Παναγία μας; ναι, πράγματι, η Παναγία υπήρξε η πιο μεγάλη ηρωίδα όλων των αιώνων.

Η μεγάλη διπλή εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της ελευθερίας του Γένους εορτάστηκε και στην Ι. Μητρόπολη μας με την πρέπουσα λαμπρότητα (Εσπερινοί, Ιερές Αγρυπνίες, Θείες Λειτουργίες, Δοξολογίες και Επιμνημόσυνες Δεήσεις). Στον Εσπερινό της εορτής ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Αμφιλόχιος χοροστάτησε στον εορτάζοντα περικαλλή Ι. Ναό της Παλαιόχωρας, με την συμμετοχή των Ιερέων της Αρχιερατικής Περιφερείας Σελίνου.

Το εσπέρας της Δ΄ Κυριακής των Νηστειών, 22 Μαρτίου, στον Ι. Καθεδρικό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος τελέστηκε Κατανυκτικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Αμφιλοχίου. Του Εσπερινού ακολούθησε πνευματική ομιλία υπό του Αιδ. Πρωτοπρεσβυτέρου π. Φιλοκτήμων Αυγουστινάκη, Θεολόγου, Εφημερίου Ι. Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Σητείας, ο οποίος μίλησε με θέμα: «Η Κλίμαξ του Ιακώβ και ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος».

Περισσότερα από χίλια παιδιά, μαθητές Νηπιαγωγείων, Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων της ευρύτερης περιοχής επισκέπτονται τις ημέρες αυτές τους χώρους του «Τσατσαρωνάκειου» Πολύκεντρου της Ιεράς Μητροπόλεως μας όπου πραγματοποιείται η 3η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου που οργανώνει η Μητρόπολις μας, σε συνεργασία με Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων της περιοχής.

Αργούσε πολύ να ξημερώσει η ασέληνη νύχτα που άπλωσε στη χώρας μας η τουρκική ημισέληνος. Ο λαός μας, που είχε διδάξει τον κόσμο να ζει ελεύθερος, σήκωνε στενάζοντας επί αιώνες τον σκληρό της τυραννίας ζυγό. Ένας λαός που εκπολίτισε και φώτισε με το φως του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού την οικουμένη ζούσε τετρακόσια χρόνια στο πηχτό σκοτάδι της τουρκοκρατίας. Οι απόγονοι του Σωκράτη, του Περικλή, του Μιλτιάδη, του Μεγαλέξανδρου και όλων των αγίων και μαρτύρων της Πίστεώς μας είχαν καταντήσει αξιοθρήνητοι ραγιάδες. Και ζούσαν μέσα στη φρικτή ατίμωση.

Η πέμπτη εβδομάς των Νηστειών είναι το λειτουργικό αποκορύφωμα της Τεσσαρακοστής. Οι Ακολουθίες είναι μακρότερες και εκλεκτότερες. Στη συνήθη Ακολουθία των λοιπών εβδομάδων θα προστεθούν δύο νέες εκτενείς Ακολουθίες· ο Μέγας Κανών και το ο Ακάθιστος ύμνος. Κανονικά το αποκορύφωμα αυτό θα έπρεπε να αναζητηθή στην επομένη, στην έκτη εβδομάδα των Νηστειών, που είναι και η τελευταία της περιόδου αυτής. Αλλά όλα στη λατρεία μας έχουν τακτοποιηθή από τους Πατέρας με πολλή μελέτη και περίσκεψι. Με «διάκρισι», κατά την εκκλησιαστική έκφρασι. Μετά από την τελευταία εβδομάδα ακολουθεί η Μεγάλη Ἑβδομάς, με πυκνές και μακρές ακολουθίες, ανάλογες προς τα μεγάλα εορτολογικά της θέματα. Μεταξύ αυτής και του αποκορυφώματος της Τεσσαρακοστής έπρεπε να μεσολαβήση μία περίοδος σχετικής αναπαύσεως, μία μικρά ανάπαυλα. Το τόσο λοιπόν ανθρωπίνως αναγκαίο μεσοδιάστημα είναι η τελευταία εβδομάς και την έξαρσι του τέλους βαστάζει η προτελευταία. Τις δύο θαυμαστές ακολουθίες της πέμπτης εβδομάδος τον Νηστειών, τον Μέγα Κανόνα και τον Ακάθιστο ύμνο, θα σταθούμε και θα τις εξετάσουμε.